Wolna głowa. Warsztat relaksacyjny dla dorosłych oparty na sztuce i naturze

„Wolna głowa” to dwuczęściowy warsztat relaksacyjny skierowany do dorosłych pracujących w środowisku korporacyjnym, zaprojektowany jako dostępna i uważna forma odpoczynku od codziennego napięcia, presji efektywności i ciągłej oceny. Projekt został zrealizowany w siedzibie jednej z korporacji zlokalizowanej w centrum Wrocławia.

Punktem wyjścia warsztatu była potrzeba stworzenia przestrzeni, w której uczestnicy mogą na chwilę zwolnić tempo, wyjść z trybu „zadaniowego” i doświadczyć prostych form relaksu opartych na obrazie, dźwięku, zapachu oraz działaniu twórczym. Zajęcia celowo odbywały się w sali konferencyjnej – miejscu na co dzień kojarzonym z pracą i spotkaniami – aby sprawdzić, jak sztuka i elementy natury mogą funkcjonować w codziennym, zawodowym kontekście.

Warsztat został podzielony na dwa jednogodzinne spotkania, dostosowane do realiów pracy w dużej organizacji. Pierwsza część opierała się na wspólnej lekturze fragmentów książki „Jak Mama została Indianką” Ulfa Starka oraz indywidualnej pracy plastycznej z użyciem pasteli i kredek. Uczestnicy tworzyli rysunek pióra jako osobistej metafory aktualnych odczuć i skojarzeń, nadając mu własne znaczenie i symbolikę. Druga część koncentrowała się na pracy z materiałami naturalnymi – piaskiem, kamieniami, mchem i suszonymi roślinami – oraz na tworzeniu mozaiki inspirowanej pojęciem „dzikiej natury” obecnej w życiu każdego z uczestników.

Istotnym elementem warsztatu było wykorzystanie dźwięków natury, zapachu olejków eterycznych inspirowanych ideą kąpieli leśnych oraz praca w kameralnej grupie, co sprzyjało poczuciu bezpieczeństwa i swobodnej wymianie doświadczeń. Projekt pokazał, że nawet krótkie, jednorazowe działania twórcze mogą stać się realną formą regeneracji i refleksji – szczególnie w środowisku pracy opartym na technologii i wysokiej intensywności bodźców.

„Wolna głowa” była dla mnie również ważnym doświadczeniem projektowym – testem autorskiej koncepcji warsztatów skierowanych do sektora IT oraz potwierdzeniem, że sztuka i działania oparte na prostych środkach mogą skutecznie funkcjonować poza kontekstem edukacyjnym czy klinicznym, jako element wspierający dobrostan dorosłych.